Als eerste bedankt voor alle berichtjes en belletjes, leuk om ook dingen van het thuisfront te blijven horen!!

Het leven hier in indonesië bevalt ons erg goed! De mensen zijn heel relaxt en laten alles wel op hun afkomen. Dat is een levenstijl waar ik best wel voor een aantal weken aan kan wennen!! In het ziekenhuis waar we stage lopen is alles ook zo, als we een dagje vrij willen hoeven we het maar te vragen en het is geregeld. Doe je iets vandaag niet dan komt het morgen toch wel? Geweldig!
Maar natuurlijk doen we ook wel wat :P We zijn al aardig gewend aan ons stage adres en hebben elke week twee handjes vol patiënten die we elke dag zien voor de revalidatie. Gaat erg goed. Ook zijn we hard indonesisch aan het studeren om beter met onze patiënten te communiseren. (Selamat Pagi, siang, sore, malam, Siapa nama anda?, Nama saya remko, Umun saya duapuluh tiga tahun, Apa kabar?, Kabar baik!, tolong, teramih kasih, enz enz). Ik heb ook heel veel patiënten die uit Papua komen en hier in tangerang werken. Zoek op Google papua en kijk dan bij afbeeldingen dan weet je hoe ze eruit zien. (ik kan ze bijna niet uit elkaar houden want ze lijken nogal op elkaar :).
Na de stage gaan we bijna elke dag naar een sportclub/spa die zich dicht bij ons huis bevindt om te sporten, te zwemmen, in de zon te liggen en om gemasseerd te worden (1 uurtje voor 5 euro).
Het 1e weekeind zijn we met Ben (oogarts) naar Bogor gereden want zijn 2e huis staat daar. (Nog groter dan die waar wij in verblijven) We hebben hier het hele weekeind doorgebracht.
Bogor is een kleinere stad onder Jakarta op een afstand van ongeveer een uurtje rijden waar vroeger veel nederlandse generalen woonden. Één van deze generalen heeft de “botanical gardens” opgericht die hier in Bogor te zien zijn. Wij zijn hier op zaterdag heen geweest en hebben er een paar uurtjes rond gekeken. Op zondag hebben we vele andere ziekenhuizen in Bogor en andere plaatsen bekeken om te zien hoe de revalidatie van patiënten daar wordt gedaan en zijn we Bogor zelf wezen bekijken. Ook hebben we de familie van onze chaffeur ontmoet wat wel een groot verschil was in levenswijze dan met dat van ons. Hij woont in een klein huisje aan de straatkant met zijn vrouw, vader en 3 kinderen. Het verschil met rijk en arm is hier erg groot.
Het afgelopen weekeind zijn we naar Ben (oogarts) zijn 3e huis geweest in Lampung SUMATRA :)
Het duurde ongeveer 6 uurtjes om daar te komen (auto en boot), maar eenmaal op Sumatra aangekomen hebben we onze ogen uitgekeken omdat het zo mooi en groen was vergeleken met Java. Overal palm en bananen bomen, rijstvelden en groene vulkanen! Erg mooi om te zien. Op Sumatra hebben we Lampung verkend, Ranti’s familie leren kennen (vrouw van ben) en om 7 uur sochtends een traditionele vismarkt bezocht! We kijken er naar uit om over 2 weken wanneer wij een lang weekeind hebben weer naar Sumatra te gaan (maar dan Noord sumatra) om de oerang-utangs, sumatran tijgers en neushoorns in hun eigen levensomgeving te bekijken!

Selamat Tingal!